تبليغاتX
پرواز می کردم اگر ...
بیا با همسایمون برقصیم تو خیابون
 

یکی از بچه ها گفت «امشب می یام به وب لاگت سر می زنم . »

گفتم « ایول ؛ برات فرش قرمز پهن می کنم .»

یکی دیگه از بچه ها گفت « خوب کاری می کنی چون همیشه پا برهنه

می پره وسط .»

توضیح اساسی که یه وقت سوتفاهم نشه :

درسته که این دیالوگ واقعی بود ولی من به هیچ وجه منظورم به شخص

 خاصی نبوده .

+ نوشته شده در  جمعه سی و یکم خرداد 1387ساعت   توسط مهیار طبرستانی  | 

 

نمی تونم به طور قطعی این حرف رو بزنم  ولی حس می کنم اینجوری

شده که دیگه به این راحتی ها نمی تونم دوست عزیزی برای خودم پیدا

کنم یا به عبارت بهتر نمی تونم به این راحتی ها با کسی صمیمی بشم .

تو سربازی خیلی دلم واسه خانواده و دوستام تنگ می شه .

                                                  When I need you
                    I just close my eyes and I'm with you
                          And all that I so want to give you 
                                     It's only a heartbeat away

                                                 When I need love
                   I hold out my hands and I touch love
                 I never knew there was so much love
                         Keeping me warm night and day

   Miles and miles of empty space in between us
The telephone can't take the place of your smile
              But you know I won't be travelin forever
         It's cold out, but hold out, and do I like I do
                                                 When I need you
                   I just close my eyes and I'm with you
                 And all that I so wanna give you babe
                                    It's only a heartbeat away

            It's not easy when the road is your driver
              Honey that's a heavy load that we bear
         But you know I won't be traveling a lifetime
             It's cold out but hold out and do like I do
                                                     Oh, I need you

                                                When I need love
                  I hold out my hands and I touch love
                 I never knew there was so much love
                         Keeping me warm night and day

                                                 When I need you
                                             I just close my eyes
                         And you're right here by my side
                         Keeping me warm night and day

                                       I just hold out my hands
                                         I just hold out my hand
                                          And I'm with you darlin
                                         Yes, I'm with you darlin
                                             All I wanna give you
                                    It's only a heartbeat away
                                           Oh I need you darling


           leo sayer

+ نوشته شده در  جمعه هفدهم خرداد 1387ساعت   توسط مهیار طبرستانی  | 

 

فکر می کردم سربازی می تونه بوته آزمایش خیلی خوبی باشه برای

محک خوردن ادعا های من در مورد توانایم در بر خورد با مشکلات .

ولی مسئولیتی که نظام در قبال سربازان وظیفه داره باعث شده که بیشتر

از اونی که فکر می کردم هوای ما ها رو داشته باشن . می گن سربازی

برای اینه که آستانه ی صبر سربازها بالا بره اما همش حرف مفته .

من می خواستم فقط و فقط به خودم ثابت کنم که نظر هام با عملم یکیه

ولی راه خوبی رو انتخاب نکرده بودم . چون من خر بودن رو خوب بلدم

و خیلی احمقانست آدم درسی رو که کاملا بلده رو برای باره صدم دوره

کنه . خر بودن در خیلی موقعیت ها راه حله خوبیه ولی برای من کمه .

واقعیت حرف های من وقتی ثابت می شه که من مورچه بودن رو هم

از بر بشم .

به ازای هر نه ای که به آرزوهام می گم یه امتیاز منفی می گیرم و به

ازای هر حرکت در مسیر آرزوها یک امتیاز مثبت .

نباید توانائی در تحمل مشکلات اجباری و بی هدف رو ملاک عمل قرار

داد .  حکم محکمه پسند رای دل آدمه .

وقتی به  کارهای بابا ، مامان ، داداش و خواهرم فکر می کنم می بینم

که حالا حالا حــــــــــــالا ها راه دارم واسه رفتن .

البته من با الگو برداری موافق نیستم . 

به قول عزیز فقید فردی مرکوری :

I consider it a challenge before the whole human race
                                                   and I ain't gonna lose

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه شانزدهم خرداد 1387ساعت   توسط مهیار طبرستانی  | 

 

بجای اینکه بخوابی  از ساعت ۹ شب تا  ۵  صبح فرداش می برنت

آشپزخونه پادگان که به آشپز کمک کنی .  در اصطلاح سربازی بهش می ـ

 گن همیاری .

زود قضاوت نکنین می تونه خیلی معامله ی خوبی باشه  ۵/۳  ساعت سر

دیگ هستی و بی وقفه حلیم هم می زنی  که ته نگیره .   بعدش هم غذا

رو پخش می کنی و در آخر هم که دیگ خالی شد با ریکا و تاید دیگ رو

می شوری در عوض این کارها ۳  برابر جیره غذایی بهت حلیم می دن

با دارچین اضافه .  من که کاملا از این معامله راضیم .

البته بعضی وقت ها استثناهایی وجود داره .ممکنه مثل دیروز من یکسری

مثبت و منفی ها اشتباه بشه و نصف جیره غذایی بهت حلیم برسه و انقدر

کارها توهم  توهم بشه که از دارچین اضافه محروم بشی .

پیش می یاد دیگه .  می گن وصف العشق ، نصف العیش .  در  طول مدت

همیاری با یاد اون عاقبت خشمزه صفائی کردم .

راستی یه چیزی بگم . من الان که دارم این متن رو می نویسم حدود

 ۳۱ ساعته که نخوابیدم و در کمال پر روئی عوض اینکه بخوابم اومدم

دارم وب لاگ آپ می کنم .

می گن حرف ، حرف می یاره .

از همون روزی که من ساعت یک بعد از نصفه شب به دنیا اومدم و

اسمم رو مهیار ( یار ماه )  گذاشتن  ؛ با شب زنده داری اخت شدم .

برنامه من در هفته ای که گذشت این بود :

از یکشنبش رو می گم .  بعد از بیدار باشه ساعت ۵/۴  و صبحونه خوردن

و انجام نظافت خصوصی و عمومی رفتیم کوه .  در یک حرکت انقلابی

جهت انجام فریضه کل کل ، گروهان ما انقدر از کوه بالا رفت که فرمانده

گردان روش کم شد که دیگه به گروهان ما نگه تنبل .  شب همون روز از

ساعت ۲  شب تا  ۵  صبح  بین برجک های پادگان  وظیفه محوله ی گشت

زنی رو انجام دادیم .  بعد از گشت زنی  دوباره وظایف صبحگاه رو انجام

دادیم .  بعدش به علت نا معلومی دچار خشم ساختگی فرمانده گروهان شدیم

و من به آرزوم رسیدم .

بهمون بدو بایست ، بدو دراز بکش  و پا مرغی دادن .  بعدش رفتیم سر

کلاس و همه تلاش خدمون رو کردیم که سر کلاس چرت نزنیم . تا اینکه

به شامگاه رسیدیم  .  بعد از شامگاه و غذا خوردن و نماز خواندن خوابیدیم

تا ساعت ۲ شب که دوباره تا ساعت ۵  صبح بین برجک ها گشت بزنیم .

 باز برگشتیم و کارهایه صبحگاهی رو انجام دادیم  و در مراسم صبحگاه

چنان رژه افتضاحی رفتیم که خودمون شاخ در اوردیم اما چون دو روز

پشت سر هم گشت زنی انجام داده بودیم بهمون گیر ندادن . اخه رو

اصولش نباید یکسری سرباز دو شب پشت سرهم گشت زنی انجام بدن

اما چون یه ذره برنامه ها قاطی پاتی شده بود ما مجبور شدیم این کار

رو بکنیم .

خلاصه رفتیم سر کلاس  و از شانس خوب ساعت چهارم بجای کلاس

نوبت حموم رفتن گروهان ما بود که البته من بجای اینکه برم حموم گرفتم

تخت خوابیدم تا ساعت  ۷  شب که باید می رفتیم برای شام و بعدشم نماز .

خوب بعد از اون خواب دل انگیز دیگه ساعت ۵/۹ که خاموشی دادن

من خیلی حس خواب نداشتم . این بود که تا گفتن یکسری بیان همیاری

واسه آشپزخونه من از ذوق شب زنده داری و البته یکمم انسان دوستی

سریعا خودم رو به عنوان همیار معرفی کردم .  بعد از همیاری هم که

دوباره برنامه روزانه رو انجام دادیم . بعدم اومدم مرخصی و در کمال

تعجب بجای اینکه تو اتوبوس بخوابم نشستم جزوه های درسیمون رو

خواندم . الانم که پر رو پر رو بجای اینکه بخوابم نشستم پر چونگی می -

کنم . اینجوری شد که من از ساعت ۷  پریشب تا الان بیدارم  و از ته دل

می گم که خیلی حس خوبی دارم  .

+ نوشته شده در  پنجشنبه دوم خرداد 1387ساعت   توسط مهیار طبرستانی  |